Μεταξία Μιχαήλ: Ωδή στον Κόσμο πέραν του επιστητού.

Και οι νύμφες του δάσους

Μάζεψαν τα υπάρχοντά τους

Και ξεκίνησαν γι 'αλλού

Μέσα στη σιωπή

Που ταράζει τη φύση

Ψάχνουν να βρουν

Στην ακινησία του νερού

Το χαμένο έλικα της ευτυχίας….

Κρατώ στα χέρια μου την ολόφρεσκη ποιητική κατάθεση της αγαπητής Μεταξίας.

Σε μία πόλη που συνεχίζει να κατακλύζεται από στέρφες διαδικτυακές νευρωτικές εκρήξεις και γραφικά ασύνειδα ομιλήματα, ο έντυπος λόγος των ποιητών της με την όποια ποιότητα και στάθμη του μάχεται να κρατήσει ζωντανή την αγάπη για την τρυφερότητα της λογοτεχνικής βιβλιοθήκης.

Η Μεταξία Μιχαήλ με μια ειλικρινή κατάνυξη επισκοπεί τον ποιητικό της χώρο προσεκτικά.

Προσπαθεί να κρατηθεί στο ρείθρο του ποταμού χρόνου, ζωγραφίζοντας  την εποχή της διαρκούς επισφάλειας.

Η φωνή της ωδής της βαθιά και χαμηλότονη, με την θερμοκρασία του στίχου της να δημιουργεί εικόνες μιας σύγκορμα παλλόμενης προσωπικής ποιητικής οδού.

Μεταξία μου σε ευχαριστώ.

Με εκτίμηση

Μιχάλης Σπανίδης

Εκδότης-Βιβλιοπώλης

(isbn: 978-618-5699-62-8/διάσταση:14Χ21/σελίδες:48/σκίτσα: Μεταξία)

Share this

Author : Νίκος Κιοσσές

Related Posts