Κομοτηνή: Περισσότεροι από 100 εργοθεραπευτές σε ημερίδα του ΔΠΘ για την Ειδική Αγωγή – Από την επιστημονική γνώση στη σχολική πράξη.

-Η συνεργασία πανεπιστημίου και σχολείων, οι σύγχρονες εργοθεραπευτικές παρεμβάσεις και η ενίσχυση της αυτονομίας των μαθητών βρέθηκαν στο επίκεντρο της ημερίδας «Γέφυρες Συνεργασίας: Εργοθεραπεία & Ειδική Αγωγή – Από τη Γνώση στην Πράξη», που πραγματοποιήθηκε στην Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής και διαδικτυακά, με συμμετοχές από πολλές περιοχές της Ελλάδας.

Περισσότεροι από 100 εργοθεραπευτές και εργοθεραπεύτριες που εργάζονται στην Ειδική Αγωγή, από τη Μακεδονία, τη Θράκη, την Ήπειρο, τη Δυτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα και τα νησιά, συμμετείχαν στην υβριδική ημερίδα που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026, με αντικείμενο τον ρόλο της Εργοθεραπείας στη σχολική εκπαίδευση και τη σύνδεση της επιστημονικής γνώσης με την καθημερινή εκπαιδευτική πράξη.

Την ημερίδα συνδιοργάνωσαν το Πανεπιστημιακό Εργαστήριο Εργοθεραπείας, Επιστήμης του Έργου & Ποιότητας Ζωής του Τμήματος Εργοθεραπείας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ) και η Σύμβουλος Εκπαίδευσης Εργοθεραπευτών ΠΕ29, με έδρα τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν με φυσική παρουσία στην Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής, όπου εδρεύει το Τμήμα Εργοθεραπείας του ΔΠΘ, αλλά και μέσω διαδικτυακής παρακολούθησης. Στη διά ζώσης εκδήλωση συμμετείχαν φοιτητές, φοιτήτριες και μέλη του διδακτικού προσωπικού του Τμήματος.

Διεθνής επιστημονική παρουσία και θεσμική συμμετοχή

Ιδιαίτερη θέση στο πρόγραμμα είχε η εναρκτήρια επιστημονική εισήγηση της καθηγήτριας Εργοθεραπείας Aliki Thomas του McGill University, συνεργάτιδας του Τμήματος Εργοθεραπείας του ΔΠΘ. Η παρουσία της συνέβαλε στην ανάδειξη της σημασίας της διεθνούς επιστημονικής γνώσης, της έρευνας και της συνεχούς ανανέωσης των πρακτικών που εφαρμόζονται στην Εργοθεραπεία.

Στην ημερίδα συμμετείχαν και απηύθυναν χαιρετισμό ο Ιωάννης Μπουσδούνης, διευθυντής της Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής και Ενταξιακής Εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, η Κυριακή Κεραμιώτου, πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εργοθεραπευτών – ΝΠΔΔ, και ο Ευάγγελος Μπεμπέτσος, πρόεδρος του Τμήματος Εργοθεραπείας του ΔΠΘ.

Η συνεργασία σχολείου και πανεπιστημίου

Κατά την έναρξη των εργασιών, η Αθηνά Γκιουζένη, Σύμβουλος Εκπαίδευσης Εργοθεραπευτών ΠΕ29, με έδρα τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, υπογράμμισε τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ των εργοθεραπευτών που υπηρετούν στην Ειδική Αγωγή και του πανεπιστημιακού Τμήματος Εργοθεραπείας.

Όπως ανέφερε, ζητούμενο είναι η συνεργασία αυτή να έχει συνέχεια και να ενισχυθεί, δημιουργώντας σταθερούς διαύλους επικοινωνίας, ανταλλαγής εμπειριών και επιστημονικής υποστήριξης.

Από την πλευρά του, ο Παναγιώτης Σιαπέρας, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Εργοθεραπείας του ΔΠΘ και διευθυντής του Πανεπιστημιακού Εργαστηρίου Εργοθεραπείας, Επιστήμης του Έργου & Ποιότητας Ζωής, τόνισε ότι η εξέλιξη της σχολικής Εργοθεραπείας προϋποθέτει την ενεργό συμμετοχή των ίδιων των επαγγελματιών που εργάζονται καθημερινά στις σχολικές μονάδες.

Η εμπειρία τους, οι ανάγκες που εντοπίζουν στο σχολικό περιβάλλον και οι πρακτικές που αναπτύσσουν αποτελούν σημαντική πηγή γνώσης για την έρευνα και την επιστημονική εξέλιξη του κλάδου. Σε αυτό το πλαίσιο, το πανεπιστήμιο μπορεί να συμβάλει στην τεκμηρίωση, την αξιολόγηση και την περαιτέρω ανάπτυξη αποτελεσματικών παρεμβάσεων προς όφελος των μαθητών.

Η «Παιδαγωγική του Έργου» και η αυτονομία των παιδιών

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην Παιδαγωγική του Έργου, μια προσέγγιση που αναδεικνύει τη σημασία της ενεργού συμμετοχής του παιδιού σε δραστηριότητες με νόημα για την καθημερινή του ζωή.

Μέσα από δραστηριότητες που ανταποκρίνονται στις ανάγκες, τις δυνατότητες και τα ενδιαφέροντά τους, τα παιδιά μπορούν να αναπτύσσουν δεξιότητες, να ενισχύουν την αυτονομία τους και να προοδεύουν σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.

Όπως επισήμανε ο Παναγιώτης Σιαπέρας, στόχος είναι να διαμορφώνεται μια ουσιαστική ισορροπία ανάμεσα στους τρεις βασικούς τομείς του ανθρώπινου έργου: την αυτοφροντίδα, την παραγωγικότητα και τον ελεύθερο χρόνο. Πρόκειται για τομείς που συνδέονται άμεσα με την καθημερινότητα των μαθητών και των οικογενειών τους, αλλά και με τη δυνατότητα των παιδιών να συμμετέχουν όσο το δυνατόν πιο ενεργά στη σχολική και κοινωνική ζωή.

Σύγχρονες παρεμβάσεις και καλές πρακτικές στην Ειδική Αγωγή

Στο πλαίσιο της ημερίδας παρουσιάστηκαν εργασίες από εργοθεραπευτές και εργοθεραπεύτριες που δραστηριοποιούνται στην εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς και από ερευνητές και μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας του Τμήματος Εργοθεραπείας του ΔΠΘ.

Οι εισηγήσεις κάλυψαν ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών της Εργοθεραπείας στην Ειδική Αγωγή, όπως:

Η εργοθεραπευτική αξιολόγηση στις σχολικές μονάδες.
Ο σχεδιασμός και η προσαρμογή σχολικών δραστηριοτήτων.
Η αξιοποίηση του παιχνιδιού για την ενίσχυση της αυτονομίας.
Οι πρακτικές υγιεινής και οι δραστηριότητες παραγωγικότητας.
Η παιχνιδοποίηση ως εκπαιδευτικό εργαλείο.
Οι πρώιμες και οι ψηφιακά υποστηριζόμενες εργοθεραπευτικές παρεμβάσεις.
Η υποστήριξη παιδιών με νευροαναπτυξιακές δυσκολίες.
Η ανάπτυξη υπηρεσιών Εργοθεραπείας με επίκεντρο τη συμπερίληψη και την ενεργό συμμετοχή.

Μέσα από τις παρουσιάσεις αναδείχθηκε η σημασία της αξιοποίησης επιστημονικά τεκμηριωμένων μεθόδων, αλλά και της προσαρμογής των παρεμβάσεων στις πραγματικές ανάγκες κάθε παιδιού και του σχολικού περιβάλλοντος.

Συνέχεια στη συνεργασία με στόχο τους μαθητές

Η ημερίδα ανέδειξε την ανάγκη για συστηματική συνεργασία μεταξύ της πανεπιστημιακής κοινότητας, των εργοθεραπευτών της Ειδικής Αγωγής και της ευρύτερης εκπαιδευτικής κοινότητας. Η συμμετοχή επαγγελματιών από διαφορετικές περιοχές της χώρας, μαζί με φοιτητές, ακαδημαϊκούς και θεσμικούς εκπροσώπους, επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον για την ανταλλαγή γνώσεων και την ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών επιμόρφωσης και έρευνας.

Το κεντρικό μήνυμα της συνάντησης ήταν ότι η πρόοδος της σχολικής Εργοθεραπείας στηρίζεται στη συνεργασία, στην επιστημονική τεκμηρίωση και στην αξιοποίηση της εμπειρίας των επαγγελματιών που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στα παιδιά.

Η σύνδεση της πανεπιστημιακής γνώσης με τη σχολική πράξη μπορεί να δημιουργήσει νέες δυνατότητες για την αυτονομία, τη συμμετοχή και την ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στη μάθηση, συμβάλλοντας παράλληλα στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ίδιων και των οικογενειών τους.